Frozen schoulder

Wat is een frozen shoulder?

  • Een frozen shoulder is de eindfase in een kapselontsteking van de schouder.
  • Het kapsel zelf is een dun vlies dat de gewrichtsholte afscheidt van de rest van de weefsels rond een schouder. Zij ligt tegen het bot, pezen en spieren aan en zorgt voor de voeding van het kraakbeen. Het is een ruime zak die het mogelijk maakt dat de schouder ruim beweegt in elke van de drie dimensies. Het zorgt anderzijds ook met het labrum voor de stabiliteit in de schouder. Soms echter kan dit vlies gaan ontsteken.
  • Een aantal mogelijk oorzaken zijn : een fractuur, een operatie, een banaal trauma, … Enkele aandoeningen kunnen een voorbeschiktheid hebben voor een kapselontsteking, zoals diabetes, thoraxaandoeningen, parkinson. Anderzijds kunnen schouderaandoeningen op zich ook een kapselontsteking veroorzaken. Echter, bij een aantal patiënten doet dit zich voor zonder aanleiding.
  • Het komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen en vooral rond de leeftijd tussen 40 en 60 jaar.

Klachten

  • In de beginfase is er enkel de pijn. De klachten verschillen zich quasi niet van een peesinklemming.
    • Er is de nachtelijke pijn wanneer de patiënt op de desbetreffende schouder gaat liggen.
    • Er is de pijn bij bewegingen in de hoogte en achter de rug.
    • Tegelijkertijd is er pijn bij bruuske bewegingen in de laagte, wat meer specifiek is.
  • In een tweede tijd, hetgeen weken tot maanden later kan komen, begint de beweeglijkheid en souplesse in de schouder te verminderen.
    • We bemerken bij een klinisch onderzoek dat de beweeglijkheid in de drie dimensies verminderd zijn in vergelijking met de andere zijde.
    • Achter de rug gaat de hand niet meer tot tussen de schouderbladen en naar de hoogte toe is er minder reikwijdte.
  • In de derde fase lost de bewegingsbeperking zich langzaam deels op met minimale pijn.
    • De totale fase kan onbehandeld twee jaar duren.

Niet chirurgische behandeling

  • De bedoeling van de behandeling is de ontsteking kwijt raken en de beweeglijkheid doen toenemen. Ontstekingswerende medicatie werkt onvoldoende. Kinesitherapie op zich werkt ook niet.
  • Het is noodzakelijk om een corticoïdenpreparaat intra-articulair aan te brengen. Deze zal de inflammatie drukken zodat nadien de kinesitherapie kan doorgaan.
  • Eenmaal de ontsteking onder controle is, daalt de pijn en kan begonnen worden de beweeglijkheid terug te winnen. Dit gaat enkel door kinesitherapie waar stretching oefeningen worden uitgevoerd en aangeleerd.
  • Noodzakelijk is dat de oefeningen nog intensief thuis worden uitgevoerd. Dit om een maximaal effect te kunnen genereren.
  • De revalidatie duurt om en bij de drie maanden.

Chirurgische behandeling

  • Wanneer de bovenstaande behandeling na een periode van twee maanden faalt en de beperking functioneel groot en met pijn is, dan is er een indicatie om chirurgisch een handje toe te steken.
  • Met een artroscopie wordt omzichtig en voorzichtig het kapsel losgemaakt in de schouder, rondleid de pan, het glenoid. Het dikke stijve kapsel wordt doorgeknipt en deels verwijderd. Nadien wordt de schouder nog bijkomend gemanipuleerd om de laatste beperkingen weg te werken. Er worden bij deze ingreep geen pezen of bot aangeraakt.
  • De ingreep gebeurt onder een algemene narcose, gepaard gaand met een katheter rond de brachiale zenuw plexus die zorgt voor een plaatselijke, regionale pijnbestrijding.

Revalidatie

  • Na de ingreep verblijft de patiënt vijf dagen in het ziekenhuis voor een intensieve kiné periode. Driemaal daags wordt de schouder passief gemobiliseerd.
  • Nadien thuis, dient de kinesitherapie te worden verder gezet, zo frequent mogelijk.
  • Hoe meer en frequenter de oefeningen verricht worden, hoe sneller de schouder normaliseert.
  • Een stijve schouder is een pijnlijke schouder.
Terug naar boven